نۆۋەتتىكى بۆلەك :ناماز
دەرس نامازنىڭ مەنىسى ۋە پەزىلىتى
نامازنىڭ ئەسلى مەنىسى
ناماز جىسمانىي ئىبادەتلەرنىڭ ئەڭ ئۇلۇغ ۋە ئەڭ مۇھىمى بولۇپ، ئۇ قەلب ۋە ئەقىل ۋە تىلنى ئۆز ئىچىگە ئالغان ئەتراپلىق ئىبادەتتۇر. ئونىڭ مۇھىملىقى نۇرغۇن ئىشلاردا كۆرۈلىدۇ. مەسىلەن:
2-ئۇ مۇسۇلمانلار بىلەن كاپىرلارنىڭ ئارىسىدىكى پەرقدۇر، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام دىگەندەك: «مۇسۇلمان بىلەن شرىك، ۋە كۇپرنىڭ ئوتتۇرسىدىكى پەرق نامازنى تەرك ئېتىش ئارقىلىق ئىپادلىنىدۇ» (مۇسلىم رىۋايتى82). ئۇ يەنە مۇنداق دېدى: «بىز بىلەن باشقىلار ئوتتۇرىسىدىكى ئەھدە ناماز دۇر، كىم ئۇنى تەرىك ئەتسە كاپىر بولىدۇ» (تىرمىزى رىۋايتى:2621، نەسائى رىۋايتى:463).
3-ئۇلۇغ ئاللاھ نامازنى ھەر قانداق ئەھۋالدا مەيلى سەپەردە مەيلى ئۆيدە، تىنچلىق ۋە ئۇرۇش، ساغلاملىق ۋە كېسەللىك ھالەت لەردە، ئىمكان قەدەر ۋاقتىنى ئۆتكۈزىۋەتمەى ئادا قىلىشقا بۇيرۇدى. ئاللاھ تائالا مۇنداق دېدى: ئى مۇئمىنلەر! «ناماز لارغا ئەھمىيەت بىرىڭلار» [بەقەرسۈرىسى:238]. يەنە ئۇ مۇئمىن بەندىلىرىنى مۇنداق سۈپەتلىدى «ئولار نامازنى ۋاقتىدا تەدىل ئەركانلىرى بىلەن ئادا قىلغۇچىلاردۇر» [مۇئمىنۇن سۈرىسى:9]
نامازنىڭ پەزىلەتلىرى:
1-ناماز گۇناھلارنى مەغپىرەت قىلىدۇ، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام دىگەندەك: «ئەگەر بىر ئىنسان چوڭ گۇناھلارنى قىلمىغانلا بولسا، بەش ۋاخ ناماز، نامازدىن نامازغىچە بولغان ئارلىقتىكى كىچىك گۇناھلارنى، ۋە جۈمە نامىزى بىر جۈمەدىن يەنە بىر جۈمەگىچە ئارىلىقتا بولغان كىچىك گۇناھلارنى، رۇزا بىر رامزاندىن يەنە بىر رامزانغىچە بولغان ئارلىقتىكى كىچىك گوناھلارنى مەغپىرەت قىلىدۇ» (مۇسلىم:233-تىرمىزى:214).
2. ئۇ مۇسۇلمانغا ئۆمۈر بويى پارلاق نۇر بولۇپ، ئۇنى ياخشىلىققا ئۈندەپ يامانلىقتىن يىراقلاشتۇرىدۇ، ئاللاھ تائالا ئىتقاندەك: «ھەقىقەتەن ناماز قەبىھ ۋە گوناھ ئىشلاردىن تۇسۇدۇ) (ئەنكەبۇت سۈرىسى:45) پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام «ناماز (مۇسۇلمانغا) نۇر» دىگەن: (مۇسلىم 223).
ناماز مۇئمىن ئۈچۈن رەببىنى مۇناجات قىلغان ئەڭ ھۇزۇرلۇق پەيتدۇر، شۇڭا ئۇ ناماز ئۇقۇش جەرياندا ئاللاھ بىلەن راھەت ۋە خاتىرجەملىك ۋە ئۇلپەت ھىس قىلىدۇ.
ھەمدە ئۇ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسلامنىڭ ئەڭ كاتتا ھۇزۇرلىنىشىدۇر. ئو «كۆزۈمنىڭ خۇشاللىقى نامازدا قىلىندى» دېگەندەك. (نەسائىي رىۋايتى:3940).
پەيغەمبەر ئەلەيھىسالام نامازغا چاقىرغۇچى مەزىنى بىلال رەزىيەللاھۇئەنھۇغا، «ئى بىلال بىزنى ناماز بىلەن راھەتلەندۇرگىن» دەيتتى (ئەبۇ داۋۇد رىۋايتى:4985).
«پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى بىرەر ئىش قايغۇغا سالسا، ياكى ئۇئىش مەشغۇل قىلىپ قۇيسا. نامازغا يىلىنەتتى» (ئەبۇ داۋۇد رىۋايتى:1319).