Mwenyezi Mungu aliwafaradhishia waislamu kufunga saumu mwezi mmoja katika mwaka, ambao ni mwezi wa Ramadhani wenye baraka, na akajaalia kufunga kwake kuwa nguzo ya nne miongoni mwa nguzo za Uisilamu na misingi yake mikuu. Amesema Mtukufu: "Enyi mlioamini, mmeandikiwa Saumu, kama walivyoandikiwa wale waliokuwa kabla yenu ili mpate kumcha Mungu." (Al-Baqara: 183)

Maana ya kufunga Saumu katika Uislamu ni kumwabudu Mwenyezi Mungu kwa kuacha na kujizuia kula, kunywa, kujamiiana, na mambo mengineyo yawezayo kumfanya mtu kufungua, kutoka alfajiri ya uhakika - ambayo ni unapoingia wakati wa swala ya alfajiri - hadi machweo, ambayo ni wakati inapoingia swala ya Magharibi.

Mwenyezi Mungu Mtukufu alisema, "Mwezi wa Ramadhani ndio ambao imeteremshwa humo Qur-ani kuwa ni uwongofu kwa watu, na hoja zilizo wazi za uwongofu na upambanuzi. Na yeyote miongoni mwenu atakayeushuhudia mwezi, basi na afunge." (Al-Baqarah:185)

Amesema Mtume, rehema na amani za Mwenyezi Mungu zimshukie, “Ramadhani inapoingia, milango ya Pepo inafunguliwa, na milango ya Jahannam inafungwa, na mashetani wanafungwa minyororo.” (Al-Bukhari 3277, Muslim 1079) Kwa hivyo, huu ni mwezi ambao Mwenyezi Mungu amewaandalia waja wake kumrejelea kwa kufanya mambo ya utiifu na kuacha matendo maovu.

Nabii, rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, alisema, “Mwenye kufunga Ramadhani kwa imani na matumaini ya kupata thawabu, atasamehewa dhambi zake zilizotangulia.” (Al-Bukhari 2104, Muslim 760). Na akasema, “Mwenye kusimama Ramadhani kwa imani na matumaini ya kupata thawabu, atasamehewa dhambi zake zilizotangulia.” (Al-Bukhari 2009, Muslim 759)

Ndio usiku ambao Mwenyezi Mungu alijulisha katika kitabu chake kwamba kufanya matendo mema ndani yake ni bora zaidi kuliko kufanya matendo katika miezi elfu moja. Mwenyezi Mungu Mtukufu alisema, "Usiku wa cheo ni bora zaidi kuliko miezi elfu moja." (Al-Qadr: 3) Na ni usiku ambao haujulikani hasa ni upi katika usiku kumi za mwisho wa Ramadhani. Mwenye kusimama ndani yake kwa imani na kwa matumaini ya kupata thawabu, anasamehewa dhambi zake zilizopita.

Kama alivyosema Mtume, rehema na amani za Mwenyezi Mungu zimshukie: “Mtu aliyefunga saumu ana furaha mbili; furaha wakati wa kufungua funga yake, na furaha wakati wa kukutana na Mola wake Mlezi.” (Al-Bukhari 1904, Muslim 1151)

Hii ni kwa sababu kufunga saumu ni ibada ambayo kwayo mja hujikurubisha kwa Mola wake Mlezi, kwa kuacha avipendavyo, na kuzuia matamanio yake yanayoruhusiwa, kwa kufuata amri ya Mola wake Mlezi, na kuepuka makatazo yake.

Kwa maana, kujizuia kwa mfungaji mbali na mambo yanayoruhusiwa kwa kufuata amri ya Mwenyezi Mungu Mtukufu kunamfanya awe na uwezo zaidi wa kuzuia matamanio yake ya maasi na madhambi.

Hii ni kwa sababu kufunga ni kujizoesha ugumu wa kutokuwa na kitu na ugumu wa njaa, na ni kuwakumbuka maskini ambao wanateseka kutokana na kutokuwa na kitu katika maisha yao. Kwa hivyo mja anakumbuka ndugu zake maskini na jinsi wanavyoteseka kwa njaa na kiu, kwa hivyo anajitahidi kuwapa mkono wa msaada.