అల్లాహ్ ముస్లిములపై ఏడాదిలో ఒక నెల పాటు ఉపవాసం ఉండటాన్ని విధిగా నిర్ణయించాడు, అదే పవిత్ర రమదాన్ మాసం. దీనిని ఇస్లాం ధర్మ మూలస్థంభాలలో నాలుగవదిగా మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన పునాదిగా చేసాడు. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: ఓ విశ్వసించిన వారలారా! ఉపవాసాలుండటం మీపై విధిగా నిర్ణయించబడింది - మీ పూర్వీకులపై కూడా ఇదే విధంగా ఉపవాసం విధించబడింది. దీనివల్ల మీలో భయభక్తులు పెంపొందే అవకాశం ఉంది. (బఖరా: 183).

ఇస్లాంలో ఉపవాసం అంటే: అల్లాహ్ పట్ల విధేయతను చాటుకుంటూ, ఆరాధన భావంతో తెల్లవారుజాము నుండి సూర్యాస్తమయం వరకు ఆహారపానీయాలకు, శారీరక కలయికకు మరియు ఉపవాసాన్ని భంగపరిచే ఇతర విషయాలకు దూరంగా ఉండటం. అంటే ఫజ్ర్ నమాజు సమయం మొదలైనప్పటి నుండి మగ్రిబ్ నమాజు సమయం వరకు వీటిని విడిచిపెట్టడం.

తన దివ్యగ్రంధములో అల్లాహ్ ఇలా సెలవిస్తున్నాడు : రమదాను నెల, దీనిలోనే మానవాళికి మార్గదర్శకమైన ఖుర్ఆన్ అవతరించింది. అందులో సన్మార్గంతో పాటు, సత్యాసత్యాలను వేరుపరిచే స్పష్టమైన నిదర్శనాలు ఉన్నాయి. కాబట్టి మీలో ఎవరైతే ఆ నెలను పొందుతారో వారు తప్పకుండా ఉపవాసాలు ఉండాలి (బఖరా: 185).

దైవప్రవక్త ముహమ్మద్(స) వారు ఇలా సెలవిచ్చారు: రమదాన్ నెల ప్రవేశించినప్పుడు స్వర్గ ద్వారాలు తెరవబడతాయి, నరక ద్వారాలు మూసివేయబడతాయి మరియు షైతానులు గొలుసులతో బంధించబడతారు — బుఖారీ 3277, ముస్లిం 1079. అల్లాహ్ తన దాసులు పుణ్యకార్యాల వైపు మొగ్గు చూపేందుకు మరియు చెడు కార్యాలను విడిచిపెట్టేందుకు వీలుగా ఈ మాసాన్ని సిద్ధం చేశాడు.

దైవప్రవక్త ముహమ్మద్(స) వారు ఇలా సెలవిచ్చారు: "ఎవరైతే విశ్వాసంతో మరియు పుణ్యం లభిస్తుందనే ఆశతో రమదాన్ ఉపవాసాలు పాటిస్తారో, వారి గత పాపాలు క్షమించబడతాయి" — బుఖారీ 2104, ముస్లిం 760. అలాగే వారు(స) ఇలా సెలవిచ్చారు: "ఎవరైతే విశ్వాసంతో మరియు పుణ్యం లభిస్తుందనే ఆశతో రమదాన్ రాత్రులలో ఆరాధనలు (నమాజులు) చేస్తారో, వారి గత పాపాలు క్షమించబడతాయి" — బుఖారీ 2009, ముస్లిం 759.

ఆ రాత్రి గురించి అల్లాహ్ తన గ్రంథంలో ఇలా సెలవిచ్చాడు: ఆ రాత్రిలో చేసే సత్కార్యం వెయ్యి నెలల పాటు చేసే సత్కార్యాల కన్నా ఎంతో ఉత్తమమైనది. అల్లాహ్ ఇలా సెలవిచ్చాడు: లైలతుల్ ఖద్ర్ వెయ్యి నెలల కన్నా ఉత్తమమైనది — అల్ ఖద్ర్: 3. ఈ రాత్రి రమదాన్ చివరి పది రాత్రులలో ఏదో ఒక రాత్రి అయి ఉంటుంది (ఖచ్చితంగా ఇదే రాత్రి అని నిర్ణయించబడలేదు). ఎవరైతే ఈ రాత్రి యందు విశ్వాసంతో మరియు పుణ్యం లభిస్తుందనే ఆశతో ఆరాధనలో గడుపుతారో, వారి గత పాపాలు క్షమించబడతాయి.

దైవప్రవక్త ముహమ్మద్(స) వారు ఇలా సెలవిచ్చారు: "ఉపవాసకుడికి రెండు రకములైన సంతోషాలు కలుగుతాయి: ఒకటి ఇఫ్తార్ (ఉపవాస విరమణ) సమయంలో, మరొకటి తన ప్రభువును కలుసుకున్నప్పుడు" — బుఖారీ 1904, ముస్లిం 1151.

ఎందుకంటే ఉపవాసం అనేది ఒక ఆరాధన, దీని ద్వారా దాసుడు తన ప్రభువు ఆజ్ఞను పాటిస్తూ మరియు ఆయన నిషేధించిన వాటికి దూరంగా ఉంటూ, తనకు ఇష్టమైన వాటిని వదులుకోవడం మరియు తన అనుమతించబడిన కోరికలను అణచుకోవడం ద్వారా తన ప్రభువు సామీప్యాన్ని కోరుకుంటాడు.

ఎందుకంటే ఉపవాసం ఉన్న వ్యక్తి అల్లాహ్ ఆజ్ఞను పాటిస్తూ, అనుమతించబడిన విషయాలకు దూరంగా ఉండటం వల్ల, తన కోరికలను అదుపులో ఉంచుకొని పాపాలు మరియు అపరాధాలకు దూరంగా ఉండే సామర్థ్యాన్ని పెంపొందించుకుంటాడు.

ఎందుకంటే ఉపవాసం అనేది లేమిని మరియు ఆకలిని అనుభవించే ఒక ప్రక్రియ. ఇది తమ జీవితంలో నిత్యం పేదరికాన్ని అనుభవించే నిరుపేదలను గుర్తుచేస్తుంది. దీనివల్ల దైవదాసుడు తన పేద సోదరుల గురించి మరియు వారు ఆకలి దప్పులతో పడుతున్న ఇబ్బందుల గురించి ఆలోచిస్తాడు. తద్వారా వారికి చేయూతనివ్వడానికి మరియు అవసరమైన సహాయం చేయడానికి ఉత్సాహంగా ముందుకు వస్తాడు.