អ្នកមិនបានចុះឈ្មោះចូលទេ

ចុះឈ្មោះឥឡូវនេះក្នុងវេបសាយ(តាក)ដើម្បីតាមដានភាពល្អប្រសើររបស់អ្នក ប្រមូលពិន្ទុ និងការចូលរួមក្នុងការប្រកួតប្រជែង បន្ទាប់ពីមានការចុះឈ្មោះរួចហើយ អ្នកនឹងទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រអ៊ីនធឺណិតក្នុងប្រធានបទដែលអ្នកសិក្សាវា

មេរៀន ការលក់ដូរ

នៅក្នុងមេរៀននេះ យើងនឹងសិក្សាឈ្វែងយល់អំពីអ្វីទៅដែលហៅថាការលក់ដូរ ក៏ដូចជាច្បាប់មួយចំនួនរបស់វា នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម។

យល់ដឹងអំពីច្បាប់នៃការលក់ដូរនៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម
យល់ដឹងអំពីមូលហេតុនៃការអនុញ្ញាតឱ្យមានការលក់ដូរ នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម
ស្វែងយល់អំពីលក្ខខណ្ឌនៅក្នុងការលក់ដូរ
បញ្ជាក់ប្រាប់អំពីមូលដ្ឋាននៃការលក់ដូរ ដែលត្រូវបានហាមឃាត់ នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម ដើម្បីឱ្យជៀសវាង

count: ចំនួនសិស្សផ្សេងទៀតដែលបានបញ្ចប់មេរៀននេះ។

បកប្រែមេរៀននេះទៅជាភាសាដូចខាងក្រោម៖

አማርኛ العربية বাংলা English Español Français हिन्दी Bahasa Indonesia Luganda മലയാളം नेपाली Oromoo پښتو Português සිංහල Kiswahili தமிழ் తెలుగు Tagalog Uyƣurqə / ئۇيغۇرچە اردو Tiếng Việt 中文

និយមន័យនៃការលក់ដូរ

ការលក់ដូរនៅក្នុងភាសាវិទ្យាមានន័យថា៖ ការប្តូរអ្វីមួយទៅនិងអ្វីមួយទៀត។ ការលក់ដូរនៅក្នុងន័យនីតិបញ្ញត្តិមានន័យថា៖ ការដោះដូរទ្រព្យអ្វីមួយជាមួយទ្រព្យមួយទៀត ដើម្បីយកមកកាន់កាប់ជាកម្មសិទ្ធិ។

ច្បាប់នៃការលក់ដូរ

ការលក់ដូរគឺជាកិច្ចព្រមព្រៀងមួយដែលគេបានអនុញ្ញាត។ នេះបើយោងតាមការបញ្ជាក់ដោយគម្ពីរគួរអាន ស៊ុណ្ណះ ហើយនិងការមូលមតិគ្នារបស់អ្នកប្រាជ្ញអ៊ីស្លាម។ អល់ឡោះមានបន្ទូលថា៖ “ ហើយអល់ឡោះបានអនុញ្ញាតចំពោះការលក់ដូរ ហើយទ្រង់បានហាមឃាត់អំពីការយកការប្រាក់ ’’។ ( ជំពូក អាល់ប៉ាក៏រ៉ោះ ៖ ២៧៥)

មូលហេតុនៃការអនុញ្ញាតឱ្យមានការលក់ដូរ នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម

1. មនុស្សម្នាក់ៗ ត្រូវការអ្វីមួយដែលអ្នកដទៃមាន ដូចជា អាហារ ភេសជ្ជៈ សម្លៀកបំពាក់ ផ្ទះសម្បែង និងអ្វីៗផ្សេងទៀត។ ហើយដើម្បីបានរបស់ទាំងនោះ គឺចាំបាច់ត្រូវតែមានការដោះដូរ ឬចំណាយ។ ដូច្នេះហើយតាមរយៈការលក់ដូរ អ្នករាល់គ្នាអាចទទួលបានអ្វីដែលខ្លួនចង់បាន។ អ្នកលក់ទទួលបានតម្លៃ ហើយអ្នកទិញទទួលបានទំនិញដែលគាត់ត្រូវការ។

2. ការលក់ គឺជួយថែរក្សាជីវិតមនុស្សតាមមធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុត ព្រោះមនុស្សម្នាក់ៗ មិនអាចបំពេញតម្រូវការរបស់ខ្លួនបានទាំងអស់ទេ លើកលែងតែមានការទិញ។

3. ការលក់ គឺការពារពីការលួច ការជំរិតយក ការក្លែងបន្លំ និងផ្សេងៗទៀត ដែលធ្វើឲ្យខូចសណ្តាប់ធ្នាប់សង្គម។ ដោយសារតែមនុស្សម្នាក់ៗ ត្រូវបំពេញតម្រូវការរបស់ខ្លួន ដោយចំណាយលើអ្វីដែលគេត្រូវការ។

ច្បាប់មូលដ្ឋាននៃការលក់ដូរ ត្រូវមាន៖

1. អ្នកលក់

2. អ្នកទិញ

3. ទម្រង់នៃកិច្ចព្រមព្រៀងនៅក្នុងការលក់៖ ដូចជា អ្នកលក់ត្រូវនិយាយថា ខ្ញុំលក់ ហើយអ្នកទិញត្រូវនិយាយថា ខ្ញុំទទួលយក ឬក៏វិធីផ្សេងទៀត ដែលបង្ហាញពីអ្វីដែលមនុស្សចាត់ទុកថាជាការលក់ដូរ។

តម្លៃ និងវត្ថុ ដែលត្រូវធ្វើការលក់ដូរ។

ការលក់ដូរដែលត្រូវបានគេហាមឃាត់

1. ការលក់ទំនិញដែលមានភាពមិនច្បាស់លាស់៖ គឺជាការលក់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងប៉ះពាល់ដល់ភាគីណាមួយ ដែលនាំឱ្យខាតបង់ប្រាក់កាក់របស់គេ។ ដូចជាការលក់អ្វីមួយដែលមិនដឹងថាមាន ឬអត់? ឬមិនដឹងថា ខ្វះ ឬលើស តិច ឬច្រើន ឬអសមត្ថភាពមិនអាចប្រគល់ឱ្យបាន។

2. ការលក់ដូរដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបោកប្រាស់ និងគ្រោះថ្នាក់។

3. ការលក់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការប្រាក់។

4. លក់អ្វីដែលគេហាមឃាត់។ ឧទាហរណ៍៖ សត្វស្លាប់ ស្រា និងជ្រូកជាដើម។

5. ការលក់ដែលគេហាមឃាត់ដោយសារកត្តាផ្សេងទៀត។ ដូចជាការលក់នៅពេលគេអាហ្សានលើកពីរនៅថ្ងៃសុក្រ និងលក់អ្វីដែលមានបំណងសម្រាប់ធ្វើអ្វីដែលខុសច្បាប់ ដូចជា លក់ទំពាំងបាយជូដើម្បីធ្វើស្រា និងដាវដើម្បីឱ្យគេសម្លាប់គ្នា។

លក្ខខណ្ឌចំពោះអ្នកលក់ និងអ្នកទិញ

1. ជាមនុស្សប្រក្រតី៖ ការលក់ឱ្យមនុស្សឆ្កួត ឬស្រវឹង គឺមិនត្រឹមត្រូវនោះទេ។

2. ជាមនុស្សពេញវ័យ៖ ការលក់ ឬទិញរបស់មនុស្សមិនទាន់ពេញវ័យមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតនោះទេ លើកលែងតែជារបស់តិចតួចតែប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯរបស់មានតម្លៃ គឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតនោះទេ លើកលែងក្មេងដែលចេះបែងចែក ដឹងខុស ត្រូវ ល្អ អាក្រក់ និងមានការអនុញ្ញាតនពីអាណាព្យាបាលរបស់គេ។ ចំណែកអ្នកដែលមិនអាចបែងចែកបាន នោះការលក់ដូររបស់គាត់មិនត្រឹមត្រូវនោះទេ។

3. មានសិទ្ធិក្នុងការចាត់ចែង៖ វាមិនត្រឹមត្រូវទេក្នុងការលក់ទៅឱ្យអ្នកដែលត្រូវបានរារាំងមិនឱ្យចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន ដោយសារតែខ្វះបញ្ញា ឬសតិ។

4. មានការយល់ព្រម និងមានសិទ្ធិជម្រើស៖ ការលក់ទៅឱ្យអ្នកគេដោយការបង្ខិតបង្ខំ ឬលក់ដោយបន្លំ ដោយមានល្បិចកល គឺមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ឧទាហរណ៍ ភាគីទាំងពីរបានក្លែងបន្លំជាទិញ លក់ដោយខ្លាចមានអ្នកជិះជាន់គេ ដោយការលក់របស់គេ គឺមិនមែនដោយចេតនាពិតប្រាកដក្នុងការលក់នោះទេ។

អ្នកលក់ត្រូវមានសមត្ថភាពក្នុងការប្រគល់ទំនិញដែលបានលក់៖ ប្រសិនបើគេគ្មានសមត្ថភាព នោះការលក់របស់គេគឺមិនត្រឹមត្រូវនោះទេ។

លក្ខខណ្ឌចំពោះតម្លៃ និង ទំនិញ

1. កំណត់តម្លៃ និងបែងចែកអ្វីដែលត្រូវទិញលក់ឱ្យបានច្បាស់៖ ដោយការលក់ដូរ អាចជាការដោះដូរទំនិញនឹងទំនិញ ឬទំនិញនឹងសាច់ប្រាក់ ឬសាច់ប្រាក់នឹងសាច់ប្រាក់។ ដូច្នេះត្រូវទាមទារឱ្យមានការបែងចែក និងបញ្ជាក់ឱ្យបានច្បាស់។

2. ត្រូវមានរបស់ដែលត្រូវលក់៖ ដោយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់អ្វីមួយដែលមិនមានវត្តមាននៅពេលធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងលក់នោះទេ។

3. របស់ដែលលក់គឺជារបស់ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត៖ ដោយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់ ស្រា សាច់ជ្រូក ឧបករណ៍ភ្លេង និងវត្ថុដែលគេបានហាមឃាត់ផ្សេងទៀត។

4. របស់ដែលលក់គឺជារបស់ដែលមិនកខ្វក់៖ ដោយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់របស់ដែលកខ្វក់(ណាជីស) ឬអ្វីដែលមិនអាចសម្អាតវាឱ្យស្អាតអស់ណាជីសបានឡើយ។

5. ទំនិញដែលត្រូវលក់គឺជារបស់ដែលអាចកំណត់បាន ឬអាចកាន់កាប់បាន៖ ដោយការលក់សត្វស្លាបដែលនៅលើមេឃ ឬរថយន្តដែលគេលួចបាត់ជាដើម គឺមិនត្រឹមត្រូវនោះទេ។

6. ទំនិញដែលត្រូវលក់គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកដែលលក់៖ ដោយអ្នកលក់មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការលក់នូវអ្វីដែលមិនមែនជារបស់ខ្លួននោះទេ លុះត្រាតែគេត្រូវបានម្ចាស់របស់វាអនុញ្ញាតឱ្យលក់វា។

អ្នកបានបញ្ចប់មេរៀនដោយជោគជ័យ

ចាប់ផ្តើមប្រឡង

ផ្លាស់ប្តូរភាសា

បន្តរៀន

Recently viewed

Recent Members

មេរៀន