Noong malapit na ang edad ng propeta ﷺ sa apatnapu ay ipinamahal sa kanya ang pag-iisa, at Dati niyang ginugugol ang buwan ng Ramadan sa yungib ng Hira, Siya ay nag-iisa at inialay ang kanyang sarili - sumasamba - dito, At ang Propeta ﷺ, ay nanatili sa ganon sa loob ng tatlong taon Hanggang sa dumating sa kanya ang kapahayagan habang siya ay nasa isa sa kanyang mga lugar na pinanahanan.

Nang nakompleto na sa kanya ﷺ ang apatnapung taon ay sumikat sa kanya ang liwanag ng propesiya, at pinarangalan siya ng Allah sa kanyang mensahe, at Isinugo niya siya sa kanyang nilalang, at itinatangi niya siya sa kanyang karangalan, at ginawa niya siyang katiwala sa pagitan niya at ng kanyang mga alipin, kaya dumating sa kanya si anghel jibreel -sumakanyan ang kapayapaan- sa utos ng Allah, at isinugo siya ng Allah bilang habag sa sangkatauhan, at sa lahat ng tao na tagahatid ng kagalakan at tagababala.

Mula noong natanggap ng Propeta ﷺ ang utos ng kanyang Panginoon, Luwalhati sa Kanya- sa pagpaparating ng mensahe sa sinabi ng Allah: {O ikaw na nagtatalukbong, bumangon ka at magbabala ka} [Al-Muddaththir: 1-2], Agad niyang pinaanyayahan ang mga tao sa pagsamba sa Allah lamang, at sa pagyakap sa relihiyon na isinugo siya ng Allah sa pamamagitan nito.

Pagkatapos ay dumating ang utos mula sa Allah upang ilantad ang pag-aanyaya: {Kaya maglantad ka sa anumang ipinag-uutos sa iyo...} [Al-hijr: 94], kaya't inilantad ng Sugo ng Allah ﷺ ang pag-aanyaya sa Islam at pinalitaw niya ang katotohanan tulad ng ipinag-utos sa kanya ng Allah.

Noong nakita ng mga mushrik (mga mapagtambal sa pagsamba sa Allah) na ang mga paraang (mga paraan ng pagpigil sa paanyaya) ito ay walang silbi, At Na ang propeta ﷺ ay patuloy sa kanyang panawagan, Nagpasya silang labanan ang Islam, at sinimulan nila sa pananakit sa propeta ﷺ, pagpapahirap at pag-uusig sa mga kasamahan niya na naniwala sa kanya, kaya't nang tumindi ang pamiminsala ng mga mushrik (polytheist), Inutosan ng propeta ﷺ ang kanyang mga kasamahan na lumikas patungo sa habashah (Ethiopia sa kasalukoyan), kaya lumikas ang maraming mga muslim mula sa kalalakihan at kababaihan sa ikalimang taon mula noong pag-Sugo.

At habang ang Propeta ﷺ ay nasa yugtong ito Kung saan ang kanyang paanyaya ay nasa mahirap na landas sa pagitan ng tagumpay at pag-uusig, Naganap ang insidente ng Al-Israa (ang paglalakbay sa gabi papunta sa Al-Quds sa palestine) Wal-Mi'raj (pag-akyat sa langit), dumating ang insidenting ito para patatagin ang Sugo ng Allah ﷺ at parangal sa kanya sa likod ng mahabang mga taon na kanyang pag-aanyaya, at pagtitiis sa pamiminsala ng mg mushrik at pag-uusig nila, at ang kanilang pagtanggi at pagtalikod.

Pagkatapos na makalikas ang lahat ng mga muslim mula sa makkah, lumabas ang Sugo ng Allah ﷺ at si abu bakr -kaluguran siya ng Allah- para lumikas patungo sa madinah, Ngunit tumungo sila sa kabilang direksyon upang linlangin sa kanilang mga ginagawa ang mga Quraysh, at bumaba sila sa yungib ng Thoor at nanatili sila rito ng tatlong araw, pagkatapos ay lumabas sila patungong madinah sa pamamagitan ng daanan na hindi nakasanayan ng mga tao na malapit sa dalampasigan ng Red Sea, At nang ang Propeta ﷺ at ang kanyang kasama ay nakarating sa paligid ng Madinah, ay sinalubong siya ng mga muslim Sa isang maringal na prusisyon na puno ng saya at kagalakan.

Ang unang gawain na ginawa ng Propeta ﷺ, nang siya ay dumating sa Madinah ay ang pagtatayo ng Al-masjid An-nabawi (Mosque ng Propeta). at pagkakapatiran sa pagitan ng Muhajirun (ang mga lumikas mula sa makkah) at Ansar (ang mga taga madinah), upang ilatag sa pamamagitan niyaon ang mga pundasyon ng bagong lipunang Islam.

Ibinaba ng Allah ang (kapahayagan ng) pagpapahintulot sa pakikipaglaban sa mga muslim, Upang ipagtanggol ang kanilang relihiyon at ang kanilang bansa, At makapagpatuloy sila sa pagpapalaganap ng walang hanggang mensahe ng Islam, Sinabi ng Allah: {Ipinahintulot [ang pakikipaglaban] para sa mga kinakalaban dahil sila ay nilabag sa katarungan...} [Al-Hajj: 39], at ito ang unang talatang ibinaba sa pagpapahintulot sa pakikipaglaban, at sa katunayan nakipagdima ang Sugo ng Allah ng dalawampu't pitong digmaan, at nagpadala siya ng limampu't anim na kumpanya (ng mga kawal sa iba't ibang lugar).

At nang nakompleto na ang paanyaya (panawagan sa islam), at lumaganap na ang islam sa palibot ng Arabian Peninsula, at pumasok ang mga tao sa relihiyon ng Allah nang pangkat-pangkat, at lumitaw na ang mga balita sa paglaganap nito sa buong mundo, at nangibabaw na sa lahat ng relihiyon, naramdaman ng Sugo ng Allah ﷺ na malapit na ang kanyang Oras (ng pagpanaw), siya ay naghanda sa pagharap sa kanyang panginoon, at lumilitaw mula sa kanya ﷺ ang ilang mga salita at mga gawa na nagpapahiwatig ng kanyang nalalapit na paglisan sa nabubulok na mundong ito.

Namatay siya ﷺ ngunit ang kanyang relihiyon ay nananatili; namatay siya na walang iniwan na mabuti maliban sa itinuro niya ito sa kanyang mamamayan, at walang masama maliban sa binalaan niya sila rito, At ang mabuti na itinuro niya ay ang Tawheed (monoteismo- pagbubukod tangi sa Allah sa pagsamba) at lahat ng kaibig-ibig sa Allah at ikalulugod niya, At ang kasamaan na kanyang binalaan (pinaiwasan) ay ang Shirk (politeismo- pagtatambal sa Allah) at lahat ng kinasusuklaman at tinatanggihan ng Allah.