శీతాకాలంలో చలి తీవ్రత పెరిగినప్పుడు గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే: ఒకవేళ ఆ చలి ప్రజలు నమాజు కోసం బయటకు రావడానికి ఆటంకం కలిగించనట్లయితే, అదాన్ యధావిధిగానే ఉంటుంది.

చలికాలంలో ప్రజలు మంటలు వేసుకుంటారు, కొన్ని సందర్భాల్లో ఆ మంటలు నమాజు చేసేటప్పుడు కిబ్లా వైపు (ముందు భాగంలో) ఉండవచ్చు. అయితే, అగ్నిని ఆరాధించే మజూసీల (అగ్ని ఆరాధకుల) పోలిక రాకుండా ఉండటానికి మరియు నమాజు చేసే వ్యక్తి ఏకాగ్రత దెబ్బతినకుండా ఉండటానికి, మంటలు ఉన్న దిశలో నమాజు చేయకపోవడమే శ్రేయస్కరం. ఒకవేళ వెచ్చదనం కోసం తప్పనిసరి అయినా లేదా ఆ ప్రదేశాన్ని మార్చడం కష్టమైనా, అటువంటప్పుడు అలా నమాజు చేయడంలో ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు.

అయితే, మంటలు (జ్వాలలు) లేని హీటర్ వైపు తిరిగి నమాజు చేయడంలో ఎటువంటి అభ్యంతరం లేదు.

శీతాకాలంలో నమాజులను కలిపి చదవడానికి అనుమతించే కారణాలలో వర్షం ఒకటి. మరికొందరు పండితులు దీనికి అదనంగా: విపరీతమైన చల్లని గాలులు, తీవ్రమైన చలి, దారులను మూసివేసే మంచు లేదా దారంతా నిండిపోయే బురద వంటి కారణాలను కూడా చేర్చారు.

నమాజులను కలిపి చదవడానికి అనుమతించబడిన కారణాల ఉద్దేశ్యం ఏమిటంటే: జమాత్ (సామూహిక) నమాజు కోసం ప్రజలు పదేపదే మసీదుకు రావడం ఏ పరిస్థితులలోనైతే చాలా కష్టతరమవుతుందో, అటువంటప్పుడు మాత్రమే వారికి నమాజులను కలిపి చదివే అనుమతి ఉంటుంది. దీనికి భిన్నంగా, ప్రజలు విహారయాత్రలకు లేదా తమ అవసరాల కోసం బయటకు వెళ్ళడానికి ఎటువంటి ఆటంకం కలిగించని స్వల్ప వర్షం కురిసినప్పుడు మాత్రం నమాజులను కలిపి చదవకూడదు.

మసీదులో జమాఅత్ (సామూహిక నమాజు) లో పాల్గొనని వారు - అనగా మహిళలు, అనారోగ్యగ్రస్తులు మరియు జమాఅత్ నమాజుకు వెళ్ళని వారు - నమాజులను కలిపి చదవకూడదు. ఎందుకంటే వారికి అలా కలిపి చదవాల్సిన అవసరం ఉండదు. ప్రతి నమాజును దాని నిర్ణీత సమయములోనే నిర్వర్తించడం విధి. అదేవిధంగా, రెండవ నమాజును చదివే లోపే ఆటంకం (అనుమతించబడిన కారణం) తొలగిపోయినట్లయితే, అప్పుడు కూడా నమాజులను కలిపి చదవకూడదు.

నమాజులను కలిపి చదవడానికి అనుమతించే కారణం (ఉదుర్) ఉందా లేదా అనే విషయంలో కొన్ని మసీదుల్లో భిన్నాభిప్రాయాలు తలెత్తుతుంటాయి. దీనికి ఇమామ్ పూర్తి బాధ్యత వహించాలి. ఆయనకు ఈ విషయంలో అవగాహన ఉన్నట్లయితే స్వయంగా ఆలోచించి నిర్ణయం తీసుకోవాలి లేదా జ్ఞానమున్న వారితో సంప్రదించాలి. ఒకవేళ నమాజులను కలిపి చదవడానికి ధార్మిక అనుమతి ఉందని ఆయనకు నమ్మకం కుదరని పక్షంలో, వాటిని కలిపి చదవకూడదు. అటువంటి సమయంలో మసీదుకు వచ్చే ముస్లిములు ఒకరితో ఒకరు వాదించుకోకూడదు.

కొన్ని ఉల్లేఖనాల్లో (ఆథార్- తాబయీన్ల ఉల్లేఖనాలు) ఇలా ఉంది: "శీతాకాలం అనేది ఒక విశ్వాసికి వసంత కాలం లాంటిది; దీని పగలు చిన్నదిగా ఉండటం వల్ల అతడు ఉపవాసం ఉంటాడు, రాత్రి సుదీర్ఘంగా ఉండటం వల్ల రాత్రి తహజ్జుద్ నమాజు చేస్తాడు" (బైహఖీ, సునన్ అల్ కుబ్రా: 8456). దీనిని వసంత కాలం అని పిలవడానికి కారణం, విశ్వాసి ఇందులో ఆరాధనల వనాలలో విహరిస్తాడు. ఎందుకంటే శీతాకాలంలో పగలు తక్కువగా ఉండటం వల్ల ఆకలి, దప్పికల శ్రమ లేకుండానే ఉపవాసం ఉండవచ్చు మరియు రాత్రులు సుదీర్ఘంగా ఉండటం వల్ల నిద్రతో పాటు నమాజును కూడా కలిపి నిర్వర్తించవచ్చు.