பெருந்தொற்றால் ஏற்படும் சோதனை முஸ்லிம், காபிர் என்ற வேறுபாடின்றி அனைத்து மக்களுக்கும் ஏற்படக்கூடிய அல்லாஹ்வின் விதியாகும். இருப்பினும் இச்சோதனையில் முஸ்லிமுடைய நிலையும், ஏனையோரின் நிலையும் ஒன்றல்ல. ஏனெனில் முஸ்லிம் பொறுமையாக இருத்தல், வருமுன் காப்பதற்கான மார்க்க சட்டபூர்வமான காரணிகளை மேற்கொள்ளல், வந்த பின் அதலிருந்து ஆரோக்கியத்தை வேண்டுதல் போன்ற அல்லாஹ் ஏவிய விடயங்களை சோதனையின் போது கையாள்கின்றான்.

விதியை நம்புதல்

அல்லாஹ் நாடியதுதான் நடக்கும், அவன் நாடாதது நடக்க மாட்டாது. "பூமியிலோ, உங்களிலோ எந்தவொரு துன்பம் நேர்ந்தாலும் அதனை நாம் உண்டாக்குவதற்கு முன்னர் பதிவேட்டில் இல்லாமலில்லை".

பாடம், படிப்பினை பெறல்

சோதனைகள் வரும் போது அவற்றிலிருந்து படிப்பினை பெறாமல் தகவல் பரிமாற்றத்திலேயே மக்கள் கவனம் செலுத்துவது துரதிஷ்டமாகும். பொருந்தொற்று பரவும் போதும், சேதனை நிகழும் போதும் அதிலிருந்து படிப்பினை பெறுவதானது மிகப்பெரிய வணக்கமாக இருக்கும் அதே வேளை ஓரங்கட்டப்பட்ட நபிவழியாகவும் மாறிவிட்டது. ஒரு மணி நேரம் சிந்திப்பது ஓர் இரவு முழுதும் நின்று வணங்குவதை விட சிறந்ததென அபுத்தர்தாஃ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக ஹில்யதுல் அவ்லியா எனும் நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது.

முஸ்லிமுக்கு ஏற்படும் துன்பங்கள் சோதனைகளில் பல நிலைகள் உள்ளன :

இமாம் இப்னு கஸீர் (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள் : "நம்மிடமிருந்து அவர்களுக்கு வேதனை வந்தபோது அவர்கள் பணிந்திருக்க வேண்டாமா?" அதாவது : அவர்களை நாம் அதன் மூலம் சோதித்தால் அவர்கள் எம்மிடம் பணிந்து வந்து, அமைதியை நாடி வந்திருக்கக் கூடாதா?, "அதற்கு மாறாக அவர்களுடைய இருதயங்கள் இறுகிவிட்டன", அதாவது : உள்ளங்கள் இலகவுமில்லை, அஞ்சவுமில்லை. "அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்ததையே, ஷைத்தான் அவர்களுக்கு அழகாகக் காட்டிவிட்டான்" அதாவது : இணைவைப்பு, பாவங்கள் என்பவாகும்.

அல்லாஹ் தன் அடியார்கள் பால் அன்பு மிக்கவனாக இருக்கிறான்

பேரிடர்கள், நெருக்கடிகள் தொடர்ச்சியாக வரும் போது அவற்றை இலகுபடுத்தி, அத்தீங்கிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாத்தல், பிறருக்கு நேரும் துன்பத்திலிருந்து இவர்களைத் தூரப்படுத்தல், துன்ங்களின் போது பொறுமை காத்து, அல்லாஹ்வின் ஏற்பாட்டைப் பொருந்திக் கொள்ளப் பாக்கியமளித்தல் போன்றவற்றின் மூலம் விசுவாசிகள் மீது அல்லாஹ்வின் அன்பு வெளிப்படுகின்றது. அல்லாஹ்வின் அன்பு இல்லாவிடின் தனிமை, பதற்றம், அச்சத்தால் உள்ளங்கள் நிரம்பியிருக்கும்.

"நிச்சயமாக என் இறைவன், தான் நாடியவற்றை மிக நுட்பமாகச் செய்கிறவன்" எனும் வசனத்திற்கு விளக்கமளிக்கும் போது அஷ்ஷேக் ஸஃதீ (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள் : அடியான் உணராத விதத்திலேயே அவனது நலவு, உபகாரங்களை அவனுக்கு சேர்த்துகின்றான், அவன் வெறுக்கக் கூடிய பல விடயங்களிலிருந்து வெகு தொலைதூரத்திற்குக் கொண்டு செல்கின்றான்.

காரணிகளை எடுத்து நடப்பதுடன் உள்ளத்தால் அல்லாஹ்வைச் சார்ந்திருப்பதே உண்மையான தவக்குலாகும். பொறுப்புச் சாட்டல். காரணிகளைப் புறந்தள்ளிவிட்டு அல்லாஹ்வைச் சார்ந்திருப்பதானது மார்க்கத்தைக் குறை கூறுவதும், அறிவில் குறைபாடுமாகும். உள்ளத்தால் அல்லாஹ்வைச் சார்ந்திருக்காமல் காரணிகளை மாத்திரம் மேற்கொள்வது ஓரிறைக் கொள்கையை முறித்து, காரணிகளை அவனுக்கு இணையாக ஆக்குவதாகும்.

அல்லாஹ்வின் அத்தாட்டசிகளைப் பார்த்து அவனை அஞ்சுதல் எனும் வணக்கமுறையை உயிர்ப்பத்தல்.

அல்லாஹ்வின் அத்தாட்டசிகளைப் பார்த்து அவனை அஞ்சுதல் நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறையாகும், அனஸ் (ரலி) கூறுகின்றார் காற்று கடுமையாக வீசினால் நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்தில் அதன் தாக்கம் தெரிந்து விடும். (புஹாரி)

எனவே புத்திசாலி எப்போதும் தனது நேரத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்வான், சோதனைகள், நெருக்கடிகளின் போது இன்னும் உறுதியாக செயற்பட்டு, அல்லாஹ்விடம் தன்னை நெருக்கிவைக்கும் அனைத்துக் காரியங்களிலும் தனது நேரத்தை செலவிடுவான். இமாம் இப்னுல் கய்யிம் (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள் : "நேரத்தை வீணடிப்பது மரணத்தை விடக் கொடியதாகும். ஏனெனில் நேரத்தை வீணடிப்பது உன்னை அல்லாஹ்வை விட்டும், மறுமையை விட்டும் துண்டித்து விடுகின்றது, ஆனால் மரணம் உன்னை இவ்வுலகு, அதிலுள்ளவர்களை விட்டும்தான் துண்டிக்கின்றது".

ஷன்கீதீ (ரஹ்) கூறுகின்றார்கள் :

""எனவே, (வேலைகளிலிருந்து) நீர் ஓய்ந்ததும் (இறைவழியிலும், வணக்கத்திலும்) முயல்வீராக" எனும் வசனத்தில் உலகையே பராக்காக்கிய ஓய்வு எனும் பிரச்சினைக்குத் தீர்வுள்ளது, இவ்வசனம் முஸ்லிமுக்கு அவனது நேரத்தில் ஓய்வேதும் வைக்கவில்லை, ஏனெனில் ஒன்றோ அவன் இவ்வுலக வேலையில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பான், அல்லது மறுமைக்குத் தயாராகுவதில் ஈடுபட்டிருப்பான்"